İşim gereği bazen doğuya, bazen batı istikametine gecenin karanlığında yola düşerim. Öyle çılgınca yola düşmem. Yolun götürdüğü yere gitmek gibi de bir niyetle de hiçbir zaman yola çıkmadım. Gideceğim hedef bellidir. Yola çıkmadan önce her defasında yaptığım küçük ama derin bir ritüelim vardır: kapıdan çıkmadan önce evin eşiğinde bir an durur, içimden “Allah’ım beni kazadan, beladan koru” derim. Sonra derin bir nefes alır, motoru çalıştırırım. O an, gecenin sessizliğiyle motorun sesi birbirine…