1946-1961. Ziya altmış beş yaşında ve elinde kullanılabilir tek bir düğüm kalmamıştır. Kırk altı yıl boyunca gerçekliğe dokunabilen adam, artık herkes gibidir. Bu onu rahatlatmaz; kimliğini alır. Savaştan sonra dünya hesap makinelerini kurar. Ziya, ömrü boyunca tek başına yaptığı şeyin — olasılıkları görüp birini seçmenin — bir makineye yaptırılmaya çalışıldığını izler. Soru kişiseldir: eğer bir makine seçebiliyorsa, onun ödediği bedel neydi. Ve daha kötüsü: eğer seçim mekanikse, seçen bir ben…