"Osman iyice kendinden geçmeye başlamıştı. Sesi gittikçe yükseliyordu ve artık yağmurun ortasında bağırmaya başlamıştı. - Kimsin sen? Kimsin? Konuş! - Ben senim. - Saçma sapan konuşma! Ben zaten benim. Sen kimsin, kim?! - Ben senin içindeyim Osman. Hep içindeydim, hep içinde olacağım. - Böyle bir şey olamaz. İmkânsız. Dalga geçme benimle. - Peki, o zaman. Beni duyuyorsun değil mi? Ama beni göremiyorsun. Neredeyim ben? Hadi bul beni. Osman etrafına öyle bakışlarla baktı ki burada kelimeler…