"Sırf saygıdeğer babanızın hatırına sizi bu görevde tutuyorum. O olmasa çoktan uçup gitmiştiniz buradan!" Müdür böyle demişti. Yanıt verdim: – Ekselansları, beni öyle şımartıyorsunuz ki, artık uçabileceğime inanıyorum. Bunun üzerine "Bu beyefendiyi alın buradan, asabımı bozuyor!" dediğini işittim. İki gün sonra da kovuldum. Evet; yetişkin bir insan sayıldığım günden beri, kentin baş mimarı babamın yaşadığı tüm hayal kırıklığı ve üzüntüye rağmen dokuzuncu kez iş değiştiriyordum. Değişik devlet…