1919-1933. Ziya otuz sekiz yaşında, işgal altındaki İstanbul'da, beş yıldır yeteneğini kullanmamış ve bunun bedelini seyirci kalarak ödemiş bir adamdır. Avrupa'dan gelen bir davet onu geri çağırır. Döndüğünde bilim değişmiştir. Göttingen'de, Kopenhag'da, Zürih'te genç bir kuşak, Ziya'nın ömrü boyunca yaşadığı şeyi matematikle tarif etmeye başlamıştır: gözlemci ölçtüğü şeyi değiştirir, belirsizlik bir kusur değil doğanın kendisidir. Ziya kendi hayatını denklemlerde görür. Bu ona hem teselli…